ايمان را درو راهى نماند . و نيز فرمود : « لينتهنّ أقوام » بايد كه باز ايستند البته قومى چند « عن ودعهم الجمعات » از وا كذاشتن ايشان نمازهاى جمعه را « أو ليختمنّ اللّه على قلوبهم » يا بايد كه مهر كند البته خداى تعالى بر دل هاى ايشان « ثم ليكوننّ من الغافلين » « 1 » پس بايد كه باشد البته از جمله غافلان . و اخبار نبويه درين باب بسيار است . فصل سيم - در بيان وجوب نماز جمعه و فرض عين بودن آن از احاديث ائمه معصومين صلوات اللّه عليهم أجمعين مشايخ ثلاثهء ما كه صاحبان كتب اربعهء حديث‌اند ، اعنى شيخ ابوجعفر محمد بن يعقوب كلينى و شيخ ابوجعفر محمد بن على بن بابويه قمى و شيخ ابو جعفر محمد بن حسن بن طوسى - رضوان اللّه عليهم - در كتاب كافى و كتاب من لا يحضره الفقيه و كتاب تهذيب با اسناد صحيح از حضرت امام محمد باقر - صلوات اللّه عليه - روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود : « فَرَض اللّه عَلَى النّاس » فرض كردانيد حق تعالى بر مردمان « مِن الجمعة إلى الجمعة » از روز جمعه تا روز جمعه « خَمساً و ثَلاثينَ صَلاةً » سى و پنج نماز را « مِنْها صَلاة واحِدَة » از آن جمله يك نماز است « فَرَضَهَا اللّه في جَماعة » فرض كردانيد خداى تعالى آن را كه در جماعت بكذارند « وَ هي صَلاة الجُمعَة » و آن نماز جمعه است « وَ وضَعها عَنْ تَسْعَةٍ » و فرو كذاشت آن را از نه‌كس « عَنِ الصَّغيرِ وَ الكَبيرِ » از خوردسال و پير سال خورد « و الْمَجنُونِ » و ديوانه « وَ المُسافِرِ » و كسى كه سفر كرده باشد « وَ العَبْدِ » و بنده « وَالمرأةِ » و زن « وَ المريضِ » و بيمار « وَ الاعْمى » و كور « وَ مَنْ كانَ عَلى

--> ( 1 ) . عوالى اللئالى ، ج 1 ، ص 163 .